چندی است که در کشور ما زمرمه هایی در مورد بیمار بودن معتادان شنیده می شود. حتی گاهی برخی از مسئولان در مصاحبه های خود به این امر اشاره می کنند.ولی خوشبختانه هنوز این مسأله جنبه قانونی به خود نگرفته و گرنه ما نیز مانند فرانسه و بسیاری از کشورهای اروپایی که اعتیاد را آزاد گذاشته اند، دچار نابسامانی های عدیده ای می شدیم. به استنباط بنده که دکترای حقوق جزا و جرم شناسی خود را از فرانسه گرفته ام و شناخت نسبتاً کافی از اوضاع اجتماعی آن سرزمین دارم، علت اصلی اغتشاشات جوانان در آن کشور (و برخی از دیگر کشورهای دیگر اروپایی) آزاد گذاشتن آنان در اعتیاد به مواد مخدر است؛ زیرا گر چه شروع ناآرامی های اولیه از سوی حاشیه نشینان بوده است ولی چون جمع کثیری از جوانان و نوجوانان آن دیار به علت آزادی بیش از حد به مواد مخدر، معتاد شده اند و هیچ شغل و مسئولیتی هم ندارند، همیشه خود را در هر ناآرامی و اغتشاشی وارد کرده و می خواهند به اصطلاح از آب گل آلود ماهی بگیرند! باید دانست قریب سی سال است که در فرانسه و اکثر کشورهای اروپایی مصرف مواد مخدر را آزاد گذاشته اند و ظاهراً دلیلیش این است که پزشکان گفته اند «معتاد بیمار است و چون بیمار است نباید مجازات شود یا آزار ببیند، بلکه باید معالجه اش کرد.» بنا بر همین استدلال معتادان را آزاد گذاشته اند که اگر خواستند شخصاً به معالجه خود بپردازند و گرنه دولت و مسئولان، دیگر با آنان کاری ندارند! جالب این است که در همان کشورها عرضه و فروش مواد مخدر جرم است! و این حالت به اصطلاح «یک بام و دوهوا» باعث دردسر خانواده ها و تشویق بیشتر جوانان به اعتیاد گردیده است؛ به عبارت دیگر این گونه قوانین به مثابه آب به آسیاب دشمن ریختن است؛ زیرا عملاً نفعش به جیب تهیه کنندگان و فروشندگان مواد مخدر یعنی سودگران مرگ می رود. فروشندگان مزبور عملاً با به دام انداختن نوجوانان بی پول و بی اطلاع، آنان را معتاد کرده و چون پولی برای خرید مواد ورفع اعتیاد خود ندارند، از آن ها استفاده ابزاری نموده و آنان را به صورت فروشندگان افتخاری در می آورند!
