از امتیازات قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 نسبت به قانون مجازات اسلامی مصوب 1370، بیان احکام و قواعد کلی حاکم بر هر موضوع است که غالباً در هر بخش بیان شده است. بخش دوم از کتاب دیات نیز فصل دوم را به بیان «قواعد عمومی دیه اعضا» اختصاص داده است و طی هیجده ماده این قاعده را بیان کرده است که بعضاً در قانون سابق نیامده بود. چنین رویکردی از تکرار مواد در فصول یا مباحث مختلف پیش‌گیری و استخراج احکام منطبق بر قضیه را تسهیل می‌کند. احکام مندرج در مواد 561، 562، 563، 565، 566، 567، 570، 572، 573، 574 و 575 که در مجموع بیش از شصت درصد مواد این فصل را تشکیل می‌دهد، فاقد پیشینه تقنینی است و به عبارتی از نوآوری‌های قانون جدید در رفع خلأهای قانون مجازات اسلامی مصوب 1370 محسوب می‌شود. ماده 575 این قانون که به موجب آن پیوند خوردن عضو پس از جنایت تأثیری در دیه ندارد، نوآوری است که در راستای همگامی با تحولات علمی روز مقرر شده است. این مقاله به روش توصیفی- تحلیلی و به صورت کتابخانه‌ای به برخی از مسائل مربوط به مواد 558 تا 566 قانون مجازات اسلامی پرداخته است.