اصل 23 قانونسی اساسی اشعار می دارد: «تفتیش عقاید ممنوع است و هیچ کس را نمی توان به صرف داشتن عقیده ای مورد تعرض و مواخذه قرار داد»
یکی از استباط هایی که از اصل می شود، منع مجازات اندیشه مجرمانه و به عبارت دیگر، لزوم وجود عنصر مادی برای جرم است که بحث ما ارائه توضیحات مختصری در این مورد این عنصر می باشد. سابقاً اندیشه مجرمانه و فکر شریرانه نیز قابل مجازات بود، برای نمونه مونتسکیو نقل می کند: «یک نفر از قبیله مارسیاس در خواب دید که سر دنیس امپراطور را می برد . چون خوابش را بیان کرد و به گوش دنیس رسید، دنیس او را به قتل رسانید و گفت اگر روز به این فکر نیفتاده بود شب در خواب نمی دید. این ظلم بزرگ بود، فرضاً چنین فکری هم می کرد، سوءقصدش را اجرا نکرده بود، زیرا قوانین فقط عهده دار اعمال واقع شده می باشند.
لیکن امروزه چنین نیست و ما فکر و نیت مجرمانه را مجازات نمی کنیم. به قول توماس فولر:« خداوند نیست را و بشر فعل را مجازات می کند»