سوال: آیا مرور زمان در مجازات تعزیری نیز وجود دارد؟ و ایا با استناد به ماده 173 ق.آ.د.ک. مصوب 1378 می توان جرایم قابل تعزیر را نیز مشمول ماده فوق نمود یا خیر؟
قبل از اظهارنظر و پاسخ دادن به سوال فوق، ناچار به طرح سه مقدمات می باشیم که ان شاالله پس از آن، خود به خود افق پاسخ روشن و روشن تر خواهد گردید.
مقدمه اول: ریشه یابی مرور زمان در لغات دیگران: از «مرورزمان» در لغت فرانسه به (laprescription) تعبیر می گردد که اعم از مرور زمان در امور حقوقی و کیفری است و برای تخصیص آن به امور کیفری از آن به (presciption) تعبیر می شود، در عین حال، لغت «آنگلوساکسون» (آمریکا و انگلستان و ...) بیشتر از آن به (perescription) تعبیر می گردد که آن نیز به نوع مثبت و منفی منقسم می شود؛ یعنی مرور زمان مملک و مرورزمان و مسقط حق و نهایتاً به مرور زمان جرم و مرور زمان جزا «peine» تقسیم می شود که آنچه مهم است این است که کلمه presciption از ریشه prescrip ماخوذ است که معنی لغوی آن- و یا حداقل یکی از معانی لغوی آن- ادعا بر پایه عرف و عادت است که از همین نکته اخیر این موضوع روشن گردید که این تاسیس حقوقی اولا و بالذات، هیچ مساس و ارتباطی به آنچه شارع مقدس ، موسس و جاعل آنست ندانسته و عدم شمول و تسری آن نسبت به قوانین تاسیسی در دین، نیاز به زائد بر این نمی باشد؛ هر چند بداهت عدم جریان این تاسیس حقوقی در قوانین تاسیسی شرع، به شهادت عدم وجود آن در احکام قضائی پس از انقلاب ایران، مهمترین دلیل بر تخالف مصب این دو می باشد به نحوی که بدون اعلام صریح بر عدم اجرای آن در قوانین تاسیسی شرع، اساسا و از ابتدا جاری نگردیده؛ بنابراین قبل از اعدام، معدوم بوده که برای توضیح بهتر این قسمت به ناچار به مقدمه دوم باید پرداخت.