بیش از پرداختن به پاسخ سوال مندرج در شماره 25 ماهنامه وزین دادرسی، لازم به ذکر است که شعبه دوم دادگاه عمومی شهرکرد، در دادنامه شماره ........ ، بزهکاری متهم را محرز دانسته لکن با توجه به فوت متهم در اثر خودکشی و با استناد به اینکه با فوت قاتل عمدی، قصاص و دیه ساقط می شود، مستنداً به ماده 259 قانون آئین دادرسی کیفری دادگاه عمومی و انقلاب، قرار موقوفی تعقیب صادر کرده است.
اولیای دم مقتول، با تقدیم لایحه اعتراضیه ای به دیوان عالی کشور، به رأی مزبور اعتراض کرده که شعبه 26 دیوان عالی کشور با این استدلال که چون دادگاه علاوه بر قصاص، دیه را نیز ساقط نموده، اعتراض را قابل بررسی دانسته است.
در رأی شعبه یاد شده آمده است: «به نظر می رسد خودکشی قاتل با اختیار خود، اتلاف و تفویت حق القصاص اولیای دوم است و ظاهراً نظیر موردی است که قاتل فرار کند و خود را از دسترسی اولیای دم دور نگهدارد و منتهی به فوت وی گردد که فرموده اند باید دیه پرداخت شود (تحریرالوسیله ج2، ص 539 ) و موضوع پرونده نیاز به استفتاء، از مراجع عظام دارد که دادگاه بدون انجام آن حکم صادر نموده است. لذا به عنوان نقص تحقیقات راجع به آن، با تجدیدنظر موافقت می شود.»