جامعه بشری از ابتدای شکل گیری، همواره با پدیده های روبه رو بوده است که گذشته از تهدید نظم عمومی و هنجارهای حاکم، کرامت و شئون انسانی را نیز با خطر مواجه نموده است.
در چنین شرایطی، ضرورت بقای جامعه از یک سو و غریزه حب ذات و صیانت انسان نسبت به خود از سوی دیگر، واکنش وی را در برابر پدیده های فوق برانگیخته است. مطالعه پیشینه انسان، از وجود واکنش های مختلف اجتماعی، حتی در جوامع بدوی و ایستا که فاقد قوانین مکتوب و مدون بوده اند، حکایت نموده، موید آن است که تخلف و سرپیچی از آداب و رسوم جامعه، در کلیه زمان ها تقبیح اجتماعی و بروز عکس العمل هایی را به دنبال داشته است.
این واکنش ها براساس شرایط حاکم بر جامعه به ویژه با توجه به دو عنصر مهم زمان و مکان، متفاوت بوده اند.