دانشیار دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی- رئیس دانشکده علوم قضایی و خدمات اداری و سخنگوی قوه قضائیه
چکیده
از لحاظ لغوی، واپه تخریب مصدر متعدی باب تفعیل از ریشه «خ ر ب» و به معنای خراب کردن، ویران ساختن و نابود کردن است.
یکی از مصادیق بارز این جرم که معمولاً در نظام های حقوقی مختلف به طور خاص به آن پرداخته می شود، تحریق یا احراق به معنای سوزاندن است که غالباً ترس و وحشت و نیز خسارت بالفعل و بالقوه بیشتری نسبت به سایر انواع تخریب ایجاد می کند و به همین دلیل مجازات بیشتری را نیز در پی دارد. برای مثال در حقوق انگلستان، به موجب بخش (1) «قانون تخریب کیفری» مصوب سال 1971. م . مجازات خراب کردن یا ایراد خسارت به طور عمد یا از روی سهل انگاری به مال متعلق به غیر، حداکثر ده سال حبس و مجازات آتش زدن آن حداکثر حبس دائم است.
