عنصر مادی:
1) نوشتن مطلب اهانت آمیز به وسیله نامه یا شکواییه یا مراسلات یا عرایض یا گزارش یا توزیع هرگونه اوراق چاپی یا خطی با امضا یا بدون امضا؛
در این قسمت فقط یک رأی از شعبه دیوان عالی کشور را می آوریم: «چون مفهوم توهین، امری است نظری و قابل تشکیک بنابراین، اگر در مورد توهین به مأمور دولت در حکم دادگاه کیفیت توهین توضیح و تشریح نشده باشد، چنین حکمی مخدوش خواهد بود».
2) ذی سمت بودن طرف توهین:
طرف توهین باید از جمله اشخاصی باشد که در ماده 609 آمده است.
رأی شماره 170- 1334/7/13 شعبه دو دیوان عالی کشور: «هرکس با توجه به سمت، به رئیس جمهور یا نخست وزیر وزرا یا یکی از نمایندگان شورای اسلامی یا اعضای دیوان محاسبات یا مسئولین قضایی یا اجرایی در حال انجام وظیفه یا به سبب آن توهین کند، به 74 ضربه شلاق تعزیر خواهد شد». رسمی یا پیمانی یا قراردادی بودن مستخدم دولت، او را از شمول ماده 609 خارج نمی کند.
گرچه بند 8 ماده 6 قانون مطبوعات، توهین به اشخاص حقوقی را منع می کند، اما قانون مطبوعات و تعزیرات برای آن تعیین مجازات نکرده است؛ بنابراین توهین به یک اداره دولتی، توهین به اعضای آن تلقی نمی شود و با ماده 609 قانون تعزیرات قابل انطباق نیست، مگر آن که در یک دادگاه مطبوعاتی برای هیأت منصفه مسلم شود که منظور از توهین مذکور، توهین به یک مسئول یا کارمندان است.