دریای سرزمینی(ساحلی)
تعیین حدود دریای سرزمینی - دارای قدمت دیرینه می باشد. لذا به طور جزیی خلاصه ای از آن را بیان می نماییم.
در ابتدا جهت تعیین عرض دریایی سرزمینی از شلیک توپ استفاده می شد که با توجه به برد ان زمان توپ ها سه مایل تعیین نمودند، اما با افزایش برد توپ ها، دولت ها محدوده های متفاوتی را تعیین کردند که در اکثر موارد از سه مایل به شش مایل گسترش یافت. دولت ایران نیز در سال 1313، حدود آب های سرزمینی خود را شش مایل تعیین نموده بود. بعدها دولت ها خصوصا کشورهایی که فاقد توان نیروی دریایی کارآمد بودند، خواستار افزایش عرض دریایی ساحلی شدند و رویه های متفاوتی را اتخاذ نمودند. در سال 1958 م، کنوانسیون حقوق دریاها وضع شد، اما عرض دریای سرزمینی مشخص نگردید، تا این که در کنوانسیون سوم حقوق دریاها که در سال 1982، وضع گردید، علی رغم عرض های پیشنهادی سه مایل، عرض دوازده مایل تعیین و جهت تحدید دریای سرزمینی در نظر گرفته شد.