صفویه از سال 907 قمرى الى 1148قمرى (1501.م الى 1735.م) در ایران حکومت کردند. سرسلسله صفویه همان شاه اسماعیل صفوىمعروف مىباشد که حکومت را از دست ترکمانان آق قویونلو (صاحبان گوسفندان سپید) گرفت و تغییرات سیاسى و مذهبى بزرگى را در کشور ایران باعث شد. به طوری که مذهب شیعه را در ایران به رسمیت رساند. وى به مرشد سرخ کلاهان (قزلباش) معروف بود. یازده پادشاه در این سلسله حکومت کردند که هدف ما در این مقاله پرداختن به دستگاه قضائى کشور در آن دویست و چهل سال مىباشد که در اروپا به تاریخ قرون جدید معروف مىباشد.(1) اصولاً بررسى تاریخى یک موضوع در یک دوره معین و نتیجه نیکو گرفتن از آن، به این بستگى دارد که کلیه مناسبات سیاسى و اجتماعى و فرهنگى آن جامعه در آن مقطع را در نظر بگیریم. بنابراین، در این بخش که قرار است موضوع شکنجه در دستگاه قضائى صفویه مورد بررسى و بحث قرار بگیرد، بىارتباط با مسائل دیگر جامعه در آن زمان نیست. مسائلى مثل زبان هاى رایج در جامعه و امنیت راه ها و ... حوادث و جنگ ها و مرض هاى رایج و مسرى آن دوران مثل طاعون و وبا و چگونگى اخذ مالیات و موقعیت زنان در جامعه و وجود طبقات اجتماعى و چگونگى عملکرد نیروهاى نظامى و انتظامى و وضع بهداشت و کشاورزى و فرهنگ عمومى کشور و اعتقادات مردم به آداب و رسوم و خرافات و چگونگى نگرش به عفت عمومى و وضعیت شاه و دربار و حرم سرا و نحوه روابط سیاسى و بازرگانى و نحوه رفتار کارگر با کارفرما و خانها با رعایا، وجود بردگى و برده کشى پنهان و مالکیت خصوصى و عمومى و نحوه سربازگیرى و نگاه ویژه به رذایل و فضایل جامعه و تعداد علما و فضلا در جامعه. حکومتهاى محلى و یا اوباشگرى در بعضى از جاها، آزادى جنسى و مسائل ریزتر مثل زنا با محارم. وجود فرهنگ ارتشا، اعتقادات جوانان و تسلیم جادو و جنبل شدن و ده ها مسئله دیگر باید مورد بررسى قرار گیرد تا مثلاً مسئله شکنجه در دستگاه قضائى کشور تحلیل گردد و نتیجه گیرى شود که آیا این طرز رفتار با متهمان خوب و متعارف بوده است یا خیر؟
