قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح درتاریخ 9/10/82 به تصویب نهایی مجلس شورای اسلامی رسید و در تاریـخ 24/10/82مورد تأیید شورای نگهبان قرارگرفته است. سابقه تاریخی قوانین مجازاتی جرایم نیروهای مسلح اولین قانون جامع دراین باره، قانون آیین دادرسی وکیفرارتش میباشدکه درسال 1318ه..ش، به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده و با اصلاحاتی که در سالهای بعد درآن بهعمل آمده است، نحوه دادرسی و مجازات اعضای ارتش، شهربانی و ژاندارمری را مشخص مینمود. این قانون بعد از پیروزی انقلاب اسلامی نیز بجز در بعضی از مواد آن، حاکمیت خود را دردادرسی و مجازات نیروهای مسلح حفظ نمود تا اینکه درسال1364 با تصویب قانون دادرسی نیروهای مسلح و انحلال دادگاههای عادی ارتش، دادسرا و انقلاب اسلامی ارتش و دادستانی و دادگاههای سپاه پاسداران، سازمان قضایی نیروهای مسلح تشکیل و این سازمان جدید عهدهدار رسیدگی به جرایم نظامی وانتظامی همه اعضای نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران گردید. باتصویب قانون دادرسی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران وباتوجه به ماده (11) این قانون که مقرر کردهاست: ‹اختیارات و وظایف دادستان و بازپرس و دادیار دادسرای نظامی با رعایت مقررات این قانون همان اختیارات و وظایفی است که درقانون آیین دادرسی کیفری برای دادستان و بازپرس و دادیار دادسرای عمومی تعیین شده است و آیین دادرسی به ترتیب مقرر درقانون مزبورخواهدبود.› قانون دادرسی وکیفرارتش درقسمت مربوط به آیین دادرسی آن بهصورت ضمنی نسخ شد و قضات سازمان قضایی مکلف شدند دادرسی را طبق آیین دادرسی کیفری انجام دهند. درعین حال قانون دادرسی وکیفر ارتش در قسمت مربوط به مجازاتهای جرایم نظامی انتظامی تا سال 1371 که قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح به تصویب رسید مورد استناد قضات قرار میگرفت. درسال 1371، قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح مشتمل بر96 ماده و28 تبصره به تصویب کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس شورای اسلامی رسید و مطابق اصل هشتادوپنجم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، مجلس شورای اسلامی با پنج سال مدت اجرای آزمایشی آن موافقت نمود. این قانون، مجدداً درتاریخ 1376 برای مدت پنج سال دیگر تمدید شد و برای بارسوم درتاریخ 26/9/81 برای مدت یکسال مدت اجرای آزمایشی آن تمدیدشد.
