رئیس دانشکده علوم قضایی و خدمات اداری ـ دانشیار دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی
چکیده
هدف از این نوشتار آن است که سه عامل جنون، مستی و صغر سن را در پرتو اساسنامه دادگاه (دیوان) کیفری بینالمللی مورد بررسی قرار دهد. این سه عامل در زیر به تفکیک مورد بررسی قرار میگیرند. 1ـ جنون: تردیدی وجود ندارد که اگر اثبات شود که مرتکب در زمان ارتکاب جرم به جنون مبتلا بوده است، وی را به دلیل فقدان عنصر روانی جرم، نمیتوان مسئول شمرد. امروزه این موضع تقریباً در تمامی قوانین کیفری کشورهای مختلف پذیرفته شده است. محکمه نورنبرگ نیز در رأی خود راجع به “رادولف هِس”،(1) با اشاره به این که دلیلی بر عاقلنبودن متهم در زمان ارتکاب جرایم مورد اتهام وجود ندارد، وی را محکوم کرد.(2) این رأی نشان میدهد که هرگاه دلایلی دال بر جنون وی ارائه میشد، امکان محکومکردن وی وجود نداشت.
