وکیل پایه یک دادگستری و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی
چکیده
حجم فراوان پروندههای تشکیلشده درمراجع قضایی و درصد قابل توجهی از آرای فاقد توجیه قانونی، طرق فوقالعاده شکایت از احکام مانند اعاده دادرسی را به راههای متعارف اعتراض به آرا بیشتر کرده است. از اینرو تبیین دقیقتر مقررات حاکم براین طرق در راستای اجرای بهتر عدالت از یک طرف و رعایت قاعده اعتبار امر مختوم از طرف دیگر حایز اهمیت است. از موضوعات مورداختلاف در مقوله اعاده دادرسی حقوقی، مرجع صالح آن بود. این اختلاف ناشی از ابهامی است که در انشای ماده (599) قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1318 وجود داشت. مطابق این ماده: ‹ …دادخواست اعاده دادرسی اصلی باید به دادگاهی داده شود که حکم مورد دادخواست اعاده دادرسی از آن دادگاه صادر شده است.› ماده (433) قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1378 نیز از حیث نحوه انشا، وضعیت مشابهی دارد: ‹دادخواست اعاده دادرسی اصلی به دادگاهی تقدیم میشود که صادرکننده همان حکم بوده است.› به این ترتیب و فارغ از سایر مواد قانونی، بحثهایی که در گذشته پیرامون مرجع صالح اعاده دادرسی وجود داشته، همچنان بهعلت عدم ایجاد وحدت رویه قاطع باقی است.
