عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی و وکیل پایه یک دادگستری
چکیده
اهمیت دادرسی فوری ازجمله تأمین خواسته در اجرای عدالت قضایی برکسی پوشیده نیست. بیگمان برخی از اشخاصی که ذمه آنها در قبال دیگری درنتیجه قرارداد یا الزامات خارج از قرارداد مشغول است، چنانچه نتیجه دادرسی را علیه خود پیشبینی نمایند درصدد اختفا یا انتقال اموالشان برآمده و به این ترتیب محکومله را در استیفای حقوق قانونی خود با مشقت مواجه یا چه بسا برای همیشه محروم مینمایند. مقررات دادرسی فوری بویژه تأمین خواسته در خنثیکردن این زمینه بیعدالتی نقش مؤثری را ایفا میکند. اما بیشک، درصورت عدم تبیین دقیق مقررات یاد شده، اهداف قانونگذار از وضع این تأسیس حقوقی چنانکه باید تأمین نخواهد شد. یکی از مسائل مورد اختلاف در رابطه با قرار تأمین خواسته، مدت اعتبار آن است. به این صورت که اگر متقاضی قرار تأمین خواسته پس از صدور آن، دادخواست مطالبه ضرر و زیان ناشی از جرم را تا ختم رسیدگی و صدور حکم تقدیم ننماید، آیا قرار تأمین موردنظر بیاثر میشود یا خیر؟ باتوجه به سکوت قانون آیین دادرسی کیفری(1) در اینخصوص، آیا میتوان گفت به استناد ماده (112)(2) قانون آیین دادرسی مدنی، چنانچه شاکی ظرف ده روز از تاریخ صدور قرار تأمین خواسته دادخواست ندهد به درخواست خوانده از قرار مذکور لغو اثر میشود؟ پاسخ به این پرسش مستلزم حل یک مسئله مهم دیگر است و آن اینکه آیا رعایت مقررات قانون آیین دادرسی مدنی در فصل تأمین خواسته در پرونده کیفری نیز ضروری است؟
