ماده (42): «هر نظامی که باید بهطور انفرادی یا جمعی به مأموریت برود، عمداً و بدون عذر موجه در وقت مقرر حاضر نگردد، به ترتیب زیر محکوم میشود: الف – هر گاه حرکت برای عزیمت به منطقه جنگی یا مقابله با اشرار و مفسدان باشد و عمل مرتکب موجب اخلال در نظام ( به هم خوردن امنیت کشور) و یا شکست جبهه اسلام گردد، به مجازات محارب و در غیر این صورت به حبس از دو تا ده سال. ب- هر گاه حرکت برای عزیمت به منطقهای که در حالت جنگ یا آماده باش رزمی یا اعلام محدودیتهای ضروری موضوع اصل هفتاد و نهمقانون اساسی جمهوری اسلامی ایران باشد، به حبس از دو تا پنج سال. ج- در سایر موارد به استثنای مواردی که صرفاً تخلف انضباطی محسوب میشود، به حبس از دو ماه تا یک سال. تبصره 1: هر نظامی که پس از انتقال به یگان جدید، در معرفی خود به آن _ بیش از مهلتی که به او داده شده _ بدون عذر موجه تأخیر کند، مطابق مقررات این ماده با وی رفتار خواهد شد. تبصره 2: هر نظامی که در منطقه عملیات جنگی یا موقع اعلام آماده باش رزمی بدون عذر موجه در محل معین حاضر نگردد، به حبس از دو تا پنج سال محکوم میشود».
