برای تحلیل و بررسی قابلیت ایجاد قتل عمدی با ترک فعل، ترک فعلها را میتوان به سه دسته تقسیم کرد: مجرد ترک فعل، ترک فعل مسبوق به فعل ایجابی (مثبت) و ترک فعل مسبوق به وجود قرار داد (تعهد). در قسم اول بدون تردید تارک را نمیتوان قاتل بشمار آورد. در قسم دوم تارک، قاتل است و در صورت وجود ضوابط قتل عمدی، قاتل عمدی هم محسوب میشود. اما در قسم سوم که محل اختلاف است، نظر مختار این مقاله آن است که از لحاظ حقوق کیفری ایران به دلیل عدم وجود نص خاص نمیتوان تارک را قاتل عمدی دانست؛ هر چند در برخی از مصادیق این قسم سوم (نه همة آنها) به دلیل عدم انجام تعهد (یا عدم رعایت مقررات) میتوان تارک را در حد تبصرة 3 مادة (295) ق.م.ا، ضامن بشمار آورد.
