فوق لیسانس حقوق جزا و جرم شناسی و وکیل پایه یک دادگستری
چکیده
2-2-2- 1- اطفال پناهنده طبق تحقیقاتی که در کمیساریای عالی پناهندگان صورت گرفته است اکثریت پناهندگان خصوصاً اطفال آنان به دلیل فقد مجوز کاری، به نوعی با خرید و فروش و قاچاق موادّ مخّدر ارتباط دارند. وضعیت اطفال پناهنده در کشور ما در این خصوص قابل ملاحظه است: « از سال 1358 در پی درگیریهای مسلّحانه در افغانستان و نیز حادّ شدن اختلافات سیاسی در عراق، ایران میزبان 4 میلیون پناهنده بوده است، بنا بر آمارهای رسمی در حال حاضر 4/1 میلیون پناهندهی افغانی و 850 هزار پناهندهی عراقی در ایران بهسر می برند، از این تعداد بیش از 52 درصد اطفال زیر 15 سال هستند که با توجه به نرخ رشد جمعیت در جامعه پناهندگان افغانی که برابر 05/3 درصد است تداوم این وضع موجب دو برابر شدن جمعیت پناهندگان در هر 20 سال خواهد شد، 22 هزار نفر از پناهندگان افغانی یعنی کمتر از 6/ 1 درصد آنها در اردوگاهها بسر می برند و اکثریت آنها در روستاها و اطراف شهرها پراکندهاند(1) » ؛ فلذا وجود تعدادزیاد اطفال پناهنده خصوصاً افغانی در ایران ( که اکثراً کارت اقامت(2)و بالتّبع مجوز کاری ندارند ) در کنار عواملی چون همجواری ایران با مهمترین کشورهای تولید کنندهی این موادّ (افغانستان و پاکستان) و پل ارتباطی تلقی شدن ایران (بین کشورهای تولید کننده و مصرف کننده) باعث شده تا اطفال موصوف به عنوان مهمترین آماج سیبلهای شوم قاچاقچیان در امر تولید، خرید و فروش و قاچاق این گونه موادّ به حساب آیند.
