ماده (51): «هر نظامی که برای فرار از کار یا انجام وظیفه و یا ارعاب و تهدید فرمانده یا رئیس و یا هر مافوق دیگر یا برای تحصیل معافیت از خدمت و یا انتقال به مناطق مناسبتر و یا کسب امتیازات دیگر، عمداً به خود صدمه وارد آورد یا تهدید به خودزنی نماید یا به عدم توانایی جسمی یا روحیمتعذر شود و بنا به گواهی پزشک نظامی یا پزشکان قانونی تمارض او ثابت گردد و یا در انجام وظایف نظامی بیعلاقگی خود را در موارد متعدد ظاهر کند، به نحوی که در تضعیف سایر نیروهای نظامی مؤثر باشد؛ علاوه بر جبران خسارت واردهبه ترتیب زیر محکوم میگردد: الف- هرگاه در مقابل دشمنان باشد. چنانچه عمل وی موجب اخلال در نظام ( بهم خوردن امنیت کشور) و یا شکست جبهه اسلام گردد. به مجازات محارب و در غیر این صورت به حبس از دو تا ده سال. ب- هرگاه در زمان جنگ باشد و در مقابل دشمنان نباشد به حبس از یک تا پنج سال. ج- در سایر موارد به استثناء مواردی که صرفاً تخلف انضباطی محسوب میشود به حبس از سه ماه تا یک سال. تبصره- مرتکبان جرائم مذکور در نتیجه اعمال فوق از هیچ امتیازی برخوردار نمیگردند و خدمت خود را مطابق مقررات انجام خواهند داد مگر آن که ادامه خدمت به هیچ وجه مقدور نباشد.» شرح ماده: 1- مرتکب جرم: «هر نظامی» می تواند مرتکب اعمال مجرمانه موضوع این ماده گردد. همان طوری که در شرح مواد قبل از نظر گذشت، منظور از هر نظامی عبارت است از: «کارکنان ستاد کل نیروهای مسلح، ارتش، سپاه، وزارت دفاع و سازمان های وابسته، کارکنان ناجا، کارکنان وظیفه و محصلان نیروهای مسلح و کسانی که به طور موقت و برابر مقررات استخدامی ن . م از اعضای نیروهای مسلح محسوب می شوند».
