جرم فرار در زمان صلح شرح ماده: ماده (59): کارکنان وظیفه نیروهای مسلح هرگاه در زمان صلح بیش از پانزده روز متوالی مرتکب غیبت شده و عذر موجهی نداشته باشند فراری محسوب و چنانچه دستگیر شده باشند به حبس از سه ماه تا یک سال تا یک سال اضافه خدمت محکوم می گردند. شرح ماده: 1- مرتکب جرم: کارکنان وظیفه مرتکب جرم موضوع این ماده هستند، برابر مقررات قوانین استخدامی نیروهای مسلح، پرسنل وظیفه کسانی هستند که وفق قانون خدمت وظیفه عمومی در یکی از دوره های ضرورت، احتیاط یا ذخیره مشغول خدمت می باشند.(1) مدت دوره های مزبور در ماده (4) قانون خدمت وظیفه عمومی مشخص شده است. 2- عنصر مادی جرم: « غیبت متوالی بیش از 15 روز بدون عذر موجه » رکن مادی جرم فرار از خدمت موضوع این ماده را تشکیل می دهد. 3- مجازات این ماده: صرفاً ناظر بر حالت دستگیری متهم است که براساس مفاد ماده یکی از دو مجازات « حبس از سه ماه تا یک سال » و یا «اضافه خدمت از سه ماه تا یک سال » تعیین شده است. البته در صورتی که متهم واجد شرایط و کیفیات مخففه باشد، دادگاه می تواند باستناد ما ده (3) یا بند (د) ماده هفت همین قانون، کیفرهای یاده شده را تخفیف یا به نوع دیگری از موارد یاد شده در ماده (3) تبدیل نماید. البته شایان ذکر است که تبدیل به نوع دیگری صرفاً در رابطه با مجازات حبس امکان پذیر است و شامل اضافه خدمت نمی گردد. این مجازات تا نصف حداقل مجازات قانونی آن قابل تخفیف می باشد. 4- سؤالی که در خصوص این ماده و یا بطور کلی در مورد « دستگیری» متهمین به فرار از خدمت ممکن است متبادر به ذهن گردد این است که آیا دستگیری صرفاً باید در ارتباط با اتهام فرار از خدمت باشد یا اینکه اگر متهم در رابطه با جرایم عمومی یا جرایم دیگر نیز دستگیر شود مجازات وی باستناد مواد مربوط به « دستگیری» تعیین خواهد شد. در پاسخ به این سؤال باید گفت: « وفق مقررات فرار از خدمت قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح، مجازات مرتکب این جرم براساس یکی از دو حالت « دستگیری» یا م« مراجعت» تعیین خواهد شد." و با توجه به اینکه این وضعیت رانمی توان مراجعت تلقی نمود و از طرف واژه « دستگیری» اطلاق و عمومیت دارد ، بنابراین در صورتی که متهم به اتهامات دیگر اعم از جرایم خاص نظامی یا جرایم عمومی نیز دستگیر و جهت رسیدگی به اتهام فرار از خدمت وی تحویل دادسرای نظامی شود مجازات وی حسب مورد برابر مواد قانونی مربوط به دستگیری خواهد بود.
