بسیاری از زوجهای ایرانی که برای زندگی به خارج از کشور رفته و در فراز و نشیب زندگی، دچار اختلافات خانوادگی شده و در همان محل تصمیم به طلاق میگیرند،به دلیل ناآشنا بودن با موارد قانونی به ویژه مقررات قانون مدنی نمیدانند که به چه صورت باید عمل کنند تا به حقوق قانونی خود برسند.طبق قوانین ایران،اگر زن و شوهر ایرانی مقیم خارج از کشور برای اخذ طلاق به دادگاه محل اقامت خود مراجعه کنند و طبق قانون آن کشور از هم جدا شوند،این طلاق از نظر دادگاههای داخلی ایران فاقد اعتبار است.در رأی یکی از شعب دادگاه عمومی،این دادگاه حکم طلاق صادره در یکی از محاکم ایالات متحده آمریکا را به استناد ماده (6) قانون مدنی،ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق و ماده (972) قانون مدنی قابل تنفیذ و اجرا در ایران ندانسته و حکم به رد دعوی خواهان در مورد تنفیذ حکم طلاق صادره در خارج از کشور صادر نموده است.در اینجا سؤالات متعددی مطرح می شود، از جمله این که شرایط قبولی حکم طلاق صادره در خارج از کشور ایران کدام است؟با توجه به عدم وجود دفاتر رسمی ازدواج و طلاق در خارج از کشور و همچنین عدم وجود دادگاه های صالحه مورد تأیید قوه قضائیه،ثبت طلاق در خارج از کشور چگونه است؟تحقیق اخیر براساس رأی فوق الذکر پس از شرح دعوی، با تجزیه و تحلیل شرایط قانونی پذیرش طلاق ایرانیان در خارج از کشور از جهت دادگاه صالح برای رسیدگی و قانون حاکم بر دعوی و چگونگی ثبت و تنفیذ حکم طلاق در نمایندگی های جمهوری اسلامی ایران در خارج از کشور قصد دارد به این سؤالات پاسخ دهد.
توسلی نائینی,منوچهر . (1385). بررسی یک رأی: در مورد حکم طلاق صادره از دادگاه خارجی راجع به ایرانیان مقیم خارج از کشور. (e732704). دادرسی, 10(58), e732704
MLA
توسلی نائینی,منوچهر . "بررسی یک رأی: در مورد حکم طلاق صادره از دادگاه خارجی راجع به ایرانیان مقیم خارج از کشور" .e732704 , دادرسی, 10, 58, 1385, e732704.
HARVARD
توسلی نائینی منوچهر. (1385). 'بررسی یک رأی: در مورد حکم طلاق صادره از دادگاه خارجی راجع به ایرانیان مقیم خارج از کشور', دادرسی, 10(58), e732704.
CHICAGO
منوچهر توسلی نائینی, "بررسی یک رأی: در مورد حکم طلاق صادره از دادگاه خارجی راجع به ایرانیان مقیم خارج از کشور," دادرسی, 10 58 (1385): e732704,
VANCOUVER
توسلی نائینی منوچهر. بررسی یک رأی: در مورد حکم طلاق صادره از دادگاه خارجی راجع به ایرانیان مقیم خارج از کشور. dadrasi. 1385;10(58):e732704.