مواد (71) : هر نظامی که با سلاح گرم، هواپیما، بالگرد، کشتی، ناوچه، تانک و وسایل موتوری جنگی یا مجهز به سلاح جنگی مبادرت به فرار نماید از زمان غیبت فراری محسوب و چنان چه عمل وی ضربه مؤثر به مأموریت نیروهای مسلح وارد آورد به مجازات محارب و در غیر این صورت به حبس از سه تا پانزده سال محکوم می شود. ماده (72): هر نظامی با وسایل موتوری دیگر یا سایر وسایل و لوازم مورد استفاده نیروهای مسلح غیر از موارد یاد شده در ماده (71) این قانون فرار نماید چنان چه عمل وی ضربه مؤثر به مأموریت نیروهای مسلح وارد آورد به مجازات محارب و در غیر این صورت به ترتیب ذیل محکوم خواهد شد. الف) هر گاه فرار وی از جبهه باشد از لحظه غیبت فراری محسوب و به حبس از سه تا پانزده سال. ب) هر گاه فرار وی در زمان جنگ باشد به حبس از دو تا ده سال. ج) در غیر موارد مذکور به حبس از دو تا پنج سال. تبصره- چنان چه عمل وی به موجب مواد دیگر این قانون مجازات شدیدتری داشته باشد به آن مجازات محکوم می شود. ماده (73): هر نظامی که به طرف دشمن فرار نماید و موجب شکست جبهه اسلام یا تقویت دشمن گردد به مجازات و در غیر این صورت به سه تا پانزده سال حبس محکوم می شود. ماده (74): فرار بیش از دو نفر که با تبانی قبلی صورت گیرد فرار با توطئه محسوب می گردد و چنان چه عنوان محاربه بر اقدام آنان صادق باشد به مجازات محارب محکوم و در غیر این صورت مجازات آن در زمان جنگ سه تا پانزده سال و در زمان صلح دو تا پنج سال حبس می باشد. ماده (75): محصلان مراکز آموزشی و اعضای پیمانی که طبق مقررات استخدامی نیروهای مسلح خدمت پیمانی را به صورت نظامی یا کارمند انجام می دهند و بسیجی ویژه تابع مقررات مربوط به اعضای ثابت و کارکنان خرید خدمت نیروهای مسلح و سایر بسیجیان در زمان خدمت از لحاظ کیفر مندرج در این فصل تابع مقررات مربوط به کارکنان وظیفه می باشند. ماده (76): منظور از عذر موجه مندرج در این قانون مواردی است از قبیل: الف) بیماری مانع از حضور ب) فوت همسر، پدر، مادر، برادر، خواهر و اولاد( در زمانی که عرفاً برای مراسم اولیه ضرورت دارد) و هم چنین بیماری سخت یکی از آنان ( در صورتی که مراقب دیگری نباشد و به مراقبت وی نیاز باشد). ج) ابتلاء به حوادث بزرگ مانند حریق، سیل و زلزله. د) در توقیف یا حبس بودن. تبصره- هر نظامی که به حوادث مذکور در بندهای "الف" ،"ب" و "ج" این ماده مبتلا گردد موظف است در اولین فرصت ممکن، مراتب را به یگان اطلاع و حسب مورد نسبت به اخذ مرخصی استعلاجی، استحقاقی و امثال آن اقدام نماید.در صورتی که امکان اخذ مرخصی وجود داشته باشد و اقدام نکند، هم چنین اگر پس از بر طرف شدن عذر و سپری شدن مدتی که عرفاً برای آن حادثه ضرورت دارد خود را معرفی ننماید با توجه به مدت غیبت حسب مورد طبق مقررات انضباطی یا کیفری با او رفتار خواهد شد. شرح مواد: 1) موضوع ماده (71) فرار با اسلحه یا وسایل موتوری جنگی یا وسایل موتوری مجهز به سلاح جنگی و یا سایر وسایل مذکور در ماده است که بدون رعایت حد نصاب مقرر در قانون، مرتکب از زمان غیبت فراری محسوب و مجازات وی حسب نتیجه عمل ارتکابی متفاوت خواهد بود، یعنی اگر عمل او ضربه مؤثر به مأموریت های نیروهای مسلح وارد آورد به مجازات محارب و در غیر این صورت به حبس از سه تا پانزده سال محکوم می گردد. 2) نیازی نیست که وسایل مذکور در ماده (71) بر حسب وظیفه به فرد سپرده شده باشد بنابراین اگر مرتکب با سرقت سلاح مرتکب فرار از خدمت گردد، ضمن این که مشمول مقررات ماده مزبور می شود، به اتهام سرقت سلاح نیز قابل تعقیب است.
