بازجویی از متهم یکی از مهمترین مراحل تعقیب کیفری است. در اهمیت آن همین بس که زیر بنای اغلب پرونده های کیفری به ویژه در جرایم مشهود، بر اقدامات اولیه ی ضابطان در مرحله ی دستگیری و بازجویی از متهمان استوار است. علاوه بر آن که پایه ی اصلی اتخاذ تصمیم مراجع قضایی بر بازداشت متهم نیز قطع و یقین حاصل از اطلاعات به دست آمده از بازجویی است. بر این اساس آگاهی متهمین از حقوق دفاعی خود به هنگام دستگیری و به عنوان حقوقی طبیعی و فطری و اولیه رعایت آن ها از جانب ضابطان و مقامات قضایی تا حد زیادی تضمین کننده ی حقوق متهمین می باشد. مهمترین حقوقی که می توان برای اشخاص دستگیر شده توسط ضابطان (پلیس قضایی) از ابتدای دستگیری تا پایان فرایند بازجویی بر شمرد؛عبارتند از : - تفهیم موضوع اتهام به همراه دلایل آن به گونه ای صریح و روشن به متهم؛ - حق سکوت متهم (مصونیت از خود اتهامی)؛ - تکلیف پلیس به اعلام حق سکوت متهم به صورت واضح (هشدار میراندا)؛ - حق داشتن وکیل در مراحل بازجویی؛ - حق برخورداری از وکیل رایگان (معاضدتی) در صورت عدم توانایی مالی متهم؛ - حق متهم در آگاه ساختن خانواده یا شخص مورد علاقه اش در خصوص دستگیری خود (به جز موارد استثنایی مطابق شرایط قانونی)؛ - لزوم رعایت مدت بازجویی و خودداری از طولانی نمودن ساعات آن؛ - خودداری از سؤالات تلقینی و انحراف کننده و خارج از موضوع اتهام؛ - پرهیز از اجبار و اکراه متهم در امر بازجویی؛ - اجتناب از اجبار و اکراه متهم در امر بازجویی؛ - تنظیم دقیق و بدون تحریف اظهارات متهم. با توجه به اهمیت حقوق گفته شده در بالا و ضرورت اطلاع دقیق و بدون ابهام متهمین از آن ها توضیحاتی مختصر در خصوص ماهیت و مبنای قانونی برخی از آن ها ضروری می نماید.
