قسمت اول مقدمه: اصل شخصی بودن مجازات ها امروزه یکی از اساسی ترین اصول حقوق کیفری به شمار می رود. به موجب این اصل فقط شخص مرتکب جرم مسئولیت کیفری دارد و به مجازات می رسد.اعمال این اصل در حقوق ساخته ی بشر، با تأخیر همراه بوده است؛زیرا زمان برده است تا بشر خود را از سایه سنگین مسئولیت جمعی- که جنگ های قبیله ای را برای وقوع یک جرم در پی داشت- رها کند و مسئولیت فردی و مجازات بزهکار را به عنوان اصل بپذیرد. ولی قرآن این اصل را صراحتاً در آیات خود آورده است و با بیان این که «هیچ کس بار گناه دیگری را به دوش نمی کشد» دیگران را حتی اگر از افراد خانواده بزهکار باشند، بری از مسئولیت می داند و صد البته این عدالت پذیری و عدالت گستری اسلام است. در این نوشتار به بیان این مطلب می پردازیم که آیا این نهاد که یادگار دوران مسئولیت جمعی است محدودیتی بر اصل شخصی بودن مسئولیت بار نکرده است؟یا این که این نهاد هیچ تعارضی با این اصل ندارد؟
