مبحث دوم) جایگزین های قابل اعمال بعد از صدور حکم قطعی علی الاصول قاعده ی فراق دادرسی ایجاب می کند، به لحاظ رعایت صلابت احکام دادگاه ها و جلوگیری از تزلزل آن و در نهایت جلوگیری از ایجاد جو بی اعتمادی نسبت به دستگاه قضایی، محاکم بعد از صدور حکم حق تعدیل و تغییر احکام خود را نداشته باشند. ولی در مواردی محدود، قانون گذار به لحاظ رعایت مصالحی این حق را به محاکم داده است که حتی بعد از صدور حکم قطعی در این احکام تغییراتی ایجاد کنند. چنان چه در موضوع بحث، قانون گذار به جهت احتراز از معایب و مفاسد زندان و جلوگیری از عمیق شدن آثار سوء زندان بر مجرم، به دادگاه صادر کننده ی قطعی اجازه داده با حصول شرایط محکومیت حبس را کاهش دهد(11) یا به مجازات از نوع دیگری که مساعد به حال محکوم باشد تبدیل نماید. از جمله این موارد ماده (277) قانون آیین دادرسی دادگاه عمومی و انقلاب در امور کیفری در مورد تأثیر گذشت شاکی بعد از قطعیت حکم در جرایم غیر قابل گذشت می باشد.
