قسمت پایانی اراضی موات/ انفال سوره هشتم قرآن مجید «انفال» نام گذاری شده و در ابتدای آن آمده است: «یسئلونک عن الانفال قل الانفال لله و للرسول ...» انفال جمع مکسر کلمه نفل است. این کلمه در چند سوره قرآن من جمله آیه 17سوره اسرا آمده است. در این سوره می خوانیم «و من اللیل فتهجد به نافله». نفل در لغت به معنای غنیمت و بخشش(16) هم چنین به معنای زیاده، امتیاز، سود و ربح است. در عصر جاهلیت آن را فضول (زیاده، اضافی) می خواندند.(17) انفال در اصطلاح فقهای امامیه عبارت از اموالی است که به پیامبر و پس از او به جانشینانش اختصاص دارد. آنان آن اموال را به هر نحو که مصلحت بدانند به مصرف می رسانند و این خود یک نوع فضیلت و امتیازی است که خداوند آن را به رسول و جانشینان او اختصاص داده است،از این جهت این اموال را «انفال» می نامند که امام بالخصوص استحقاق دارد آن ها را بر وفق مصلحت به مصرف برساند؛ همان گونه که پیامبر(ص) مستحق آن بوده است و در خور استحقاق دیگران نیست و زاید بر استحقاق آنان است.
