انحراف و کژروی و جرم و جنایت، سابقه دیرینه ای در زندگی بشر دارد؛ آن چنان که در قرآن شریف و آیات خلقت آدم علیه السلام آمده است فرشتگان، آفرینش موجود زمینی را مایه خون ریزی و فساد در روی زمین میدانستند. به گونه ای که از ابتدای خلقت انسان و هبوط حضرت آدم ابوالبشر به روی زمین تا کنون شاهد انواع جنایات و فجایع، فساد و تباهی، انحراف و کژروی هستیم. از سوی دیگر تاریخ نشان می دهد که بشر از گذشته دور، دمادم در فکر مقابله با جرایم و انحرافات بوده و در این زمینه دستاوردهایی نیز داشته است و به تناسب افزایش جرم و جنایت به اتخاذ انواع تدابیر پیشگیرانه، هرچند بیشتر از نوع کیفری، روی آورده است. بشر پس از گذر از دوران های مختلف از نظر حقوقی و قضایی و تجربه و آزمون مکاتب مختلف جزایی، امروزه بیشتر به فکر اتخاذ تدابیر پیشگیرانه غیر کیفری است؛ هرچند هنوز زراد خانه های کیفری نظام های حقوقی از انواع مجازات ها و تدابیر تنبیهی پر و آکنده می باشد. ولی امروزه برای پیشگیری از جرایم در جوامع باید نقش اساسی قائل شد و در خصوص اهمیت پیشگیری از جرایم می توان به ناتوانی مجازات ها و کیفرهای مختلف درجلوگیری از ارتکاب جرایم و کاهش آن ها اشاره کرد. لذا برای پیشگیری از جرم باید نقش اصلی قائل شد و نه نقش فرعی.
به همین دلیل بر آن شدیم که در مقاله ارائه شده، مفهوم شناسی درباره ی پیشگیری و فایده ی پیشگیری و اصول کلی حاکم بر آن، انواع پیشگیری و عوامل اجتماعی مؤثر در ایجاد بزهکاری و عوامل مؤثر در پیشگیری اجتماعی از وقوع جرم را بیان کنیم و در پایان اصول و مبانی حاکم بر دو نوع پیشگیری اجتماعی و وضعی را مورد بررسی قرار دهیم.
