یکی از روابط مالی زوجین در حقوق خانواده مسأله نفقه است. نفقه در لغت عبارت است از آن چه انفاق کنند یا صرف و خرج معیشت عیال و اولاد نمایند.⁽¹⁾ از نظر اسلام سه نوع نفقه وجود دارد، نوع اول نفقه ای است که مالک باید صرف مملوک خود کند؛ مثل مخارجی که مالک حیوان برای آن می کند؛ نوع دوم نفقه ای است که انسان باید صرف فرزندان خود کند در حالی که صغیریا فقیرند و نیز پدر و مادر خود که شرط این نوع نفقه عدم استطاعت مالی افراد واجب النفقه است؛ نوع دیگر نفقه ای است که مرد مکلف است صرف زن خود کند. در خصوص نفقه از نوع اول و دوم باید گفت اگر چه عدم پرداخت آن ها شرعاً گناه است ولی به صورت یک دین قابل مطالبه در نمی آید؛ معهذا نفقه ی زوجه وضع دیگری دارد و او می تواند برای احقاق حق اقامه ی دعوا کند.⁽²⁾ قانون مدنی در ماده (1107) نفقه را مسکن والبسه و غذا و اثاث البیت که به طور متعارف با وضعیت زن متناسب باشد و خادم و ... می داند. در صورت عادت زن به داشتن خادم... همان طور که مشاهده می شود قانون مدنی ملاک تعیین نفقه را وضعیت زن قرار داده است.