به کار گیری سخت افزار رایانه ای به منظور دستیابی به نتیجه ای معین یا انجام فعالیتی خاص مستلزم استفاده از دستور العمل هایی است که نرم افزار رایانه ای نامیده می شود . پیدایش نرم افزار رایانه ای از قوه ی ابتکار و اندیشه ی مؤلف نشأت می گیرد و ترکیب پیچیده ای از ملاحظات اخلاقی – اجتماعی و اقتصادی،ضرورت حمایت حقوقی از پدیدآورندگان نرم افزار های رایانه ای را توجیه می نماید . حقوق رایانه دارای ابعاد مختلفی می باشد که از جمله مهمترین آن ها بعد مالکیت معنوی آن است . حقوق شناخته شده در قوانین برای پدیدآورندگان نرم افزار های رایانه ای نمونه های نوین از مالکیت معنوی به شمار می رود . اثبات مالیت و یا مشروعیت حقوق مالکیت های معنوی و از جمله ی آن ها حقوق پدید آورندگان نرم افزارهای رایانه ای، مستلزم آن است که روی مبانی فقهی – حقوقی حقوق مالکیت های معنوی متمرکز شده و به طور ریشه ای راه هایی را که ممکن است به وسیله آن ها این حقوق اعتبار شرعی یابند،مورد نقد و بررسی قرار داد . با ارائه ی دلیل قاطعی بر اثبات مشروعیت حقوق مزبور- که برخاسته از اصول مسلم عقلی است- به نظر می رسد بتوان مبنای فقهی مناسبی را برمشروعیت حقوق پدید آورندگان نرم افزار های رایانه ای ارائه نمود.
