عصاره و چکیده فرآیند پر پیچ و خم دادرسی، در غالب رأی دادگاه به منصه ی ظهور می رسد. تأمل و تعمق در این آرا گاه نشان از دقایق و ظرایف اندیشه هایی دارد که باید مورد ستایش قرار گیرند و گاه نیز در ضمیر پنهان آن لایه هایی از سهو و غفلت نهفته است که باید این غبار را از چهره آن زدود و حقیقت را از باطل آشکار ساخت.
نقد و تحشیه راهی است مناسب برای نیل به این مقصود ولی از آن جایی که نقادی در خور و سزاوار ارباب معرفت و لازمه ی آن آگاهی و بصیرت و داشتن دانش کافی و دقت نظر فراوان است، صاحب این قلم با بضاعت اندک علمی، خود را شایسته نقد آرا و اندیشه های دیگران نمی داند؛ بنابراین بر خلاف رسم مألوف با گذر از محک نقد، راه تحشیه را که حقیقتی جز یادآوری ندارد، اختیار و با انتخاف یکی از آرا، نکاتی را یادآور می گردد.