همان طور که می دانیم یکی از انواع تقسیم بندی جرایم که در نظام حقوقی گذشته ی ایران، تقسیم بندی سه گانه جرایم به جنحه و جنایت و خلاف بود. مبنای این تقسیم بندی اهمیت جرایم ارتکابی مقتبس از حقوق جزای فرانسه بود.
ماده (7) قانون مجازات عمومی مصوب 1352 مقرر می داشت جرایم از «حیث شدت و ضعف مجازات» به سه نوع است. بنابراین تشخیص در چه جرم ارتکابی از حیث جنایت یا جنحه یا خلاف بودن با ملاحظه مجازات پیش بینی شده در قانون امکان پذیر بود؛ یعنی اگر مجازات پیش بینی شده در قانون از درجه جنایی بود، جرم جنایی و اگر از درجه جنحه بود، جرم جنحه و اگر مجازات آن خلاف بود، جرم خلافی می بود.
بر طبق ماده (8) همان قانون مجازات های اصلی جنایت به قرار ذیل بودند:
1- اعدام؛
2- حبس دایم؛
3- حبس جنایی درجه یک از سه تا پانزده سال؛
4- حبس جنایی درجه دو از دو تا ده سال؛
و نیز بر طبق ماده (9) قانون مذکور مجازات های اصلی جنحه به قرار ذیل بودند:
1- حبس جنحه ای از 61 روز تا 3 سال؛
2- جزای نقدی از 5001 ریال به بالا؛
و نیز بر طبق ماده (12) مجازات خلاف جزای نقدی از 200 ریال تا 5000 ریال بود.