مقدمه
تسلیم به عنوان یکی از آثار بیع صحیح پس از انشای عقد به وجود می آید و حقیقتی می باشد که منشا آن تعهدی قراردادی است مبنی بر در اختیار نهادن کالا یا مبیع در مقابل خریدار آن. به عبارتی دیگر بر اساس قرار داد فروشنده باید زمینه ای را فراهم سازد تا خریدار بتواند به مقصود خود رسیده و از آن بهره مند شود یا حداقل امکان بهره مندی برای او فراهم گردد؛ همان گونه که خریدار در مقابل فروشنده دارای چنین تعهدی در تأدیه ثمن می باشد.
گرچه بدیهی است اما باید گفت که عمل تسلیم باید از مرحله انتقال مالکیت (The passing of property ) متمایز شود؛زیرا این مرحله (انتقال مالکیت) می تواند قبل یابعد یامقارن تسلیم صورت گیرد و از طرف دیگر نیز باید بین عمل تسلیم و ماهیت عقد قائل به جدایی شد و آن را اثر عمل حقوقی (عقد) دانست؛ همان گونه که قانون مدنی در ماده (362) چنین وضعیتی را ترسیم نموده است.