طبق ماده (1035) ق.م: «وعده ی ازدواج ایجاد علقه ی زوجیت نمی کند اگر چه تمام یا قسمتی از مهریه که بین طرفین برای موقع ازدواج مقرر گردیده، پرداخته شده باشد.بنابراین، هر یک از زن و مرد مادام که عقد نکاح جاری نشده می تواند از وصلت امتناع کند و طرف دیگر نمی تواند به هیچ وجه او را مجبور به ازدواج کرده و یا از جهت صرف امتناع از وصلت مطالبه ی خسارتی نماید.»
خانواده اولین اجتماع کوچکی است که فرد به صورت غیرانتخابی (تولد) به آن وارد می شود. این محیط که سازنده ی شخصیت فرد برای ورود به اجتماع انسان هاست باید به نحوی تشکیل و سازمان یابد که بتواند به نحو شایسته به این مهم دست یابد.
در مسائل مربوط به حقوق خانواده قبل از ورود به دیدگاههای خشن و انعطاف ناپذیر قانونی ابتدا باید از لحاظ عاطفی و معنوی رفع مشکل کرد و در نهایت اگر این راه حل ها جوابگو نبود باید به سراغ قوانین رفت.
امروزه شاید مسأله مهم تربیت فرزندان برای آینده کم تر در محیط خانواده توجه گردد. تصدیق کنندۀ این مطلب آمار بالای طلاق در دادگاه های دادگستری است. اگر کسانی که عنوان پدر و مادر بر آن ها اطلاق می شود به فکر آینده ی فرزندان خود نباشند چگونه می توان از اجتماع چنین انتظاری داشت.
این اهمیت برای هر جامعه ای از جمله ایران واضح است که خانواده به عنوان رکنی بسیار مهم و ضروری، باید با قوانین حمایتی مورد توجه قرار گیرد.