تردیدی نیست که امروزه حقوق مالکیت فکری به تکیه‌گاهی مطمئن برای توسعه ی علم و دانش و فناوری و عاملی مهم برای توسعه و پیشرفت کشور‌ها تبدیل شده است. بدین جهت دولت ها با درک این موضوع مبادرت به تمهید قوانین لازم در این زمینه در عرصه داخلی و بین المللی نموده‌اند لیکن آن چه که مسلم است این است که به دلیل نوپا بودن این رشته، هنوز در محافل حقوقی و فقهی جامعه‌ی ایران مطالعات و بررسی‌های شایسته و بایسته‌ای پیرامون آن صورت نگرفته و ظرایف آن به دقت موشکافی نشده است. بدین دلیل نیز نگارنده در این مقاله در صدد بررسی جایگاه این مفهوم در نظام حقوقی ایران و ارائه و بررسی نظریات حقوقی و فقهی مطروحه و هم چنین اقسام حقوق فکری و حدود اختیارات و حقوق قانونی دارندگان حقوق فکری بر آمده است.