آن چه مسلم است قانون اساسی فارغ از بیان جزییات می‌‌باشد و آن را بر عهده قوانین عادی می‌‌‌‌گذارد. قوانین عادی نیز نسبت به ارائه جزییات و بخش‌های اجرایی قانون اقدام لازم را به عمل می‌‌‌آورند. در اصل (172) قانون اساسی به کلیات قوای مسلح در ایران اشاره شده و لیکن بعد از گذشت بیش از دو دهه بعضی از نیروهای مسلح در یکدیگر ادغام شده یا نیروهای جدیدی به وجود آمده اند.
موضوع پیش گفته بهانه ای شد تا نگارنده نسبت به بیان اسامی‌‌مشمولین نیروهای مسلح در جمهوری اسلامی‌‌ایران اقدام کند.
ماده "1" قانون مجازات جرایم نیروهای مسلّح مصوب 1382 بدون این که تعریفی از نظامی‌‌ارائه دهد، اشخاصی را که به جرایم مربوط به وظایف خاص نظامی‌‌یا انتظامی‌‌آنان در محاکم نظامی‌‌رسیدگی می‌‌‌شود، احصا نموده است.
به موجب این ماده: «دادگاه های نظامی‌‌به جرایم مربوط به وظایف خاص نظامی‌‌و انتظامی‌‌کلیه افراد زیر که در این قانون به اختصار «نظامی‌‌» خوانده می‌‌شود، رسیدگی می‌‌کنند:
الف ـ کارکنان ستاد کل نیروهای مسلّح جمهوری اسلامی‌‌ایران و سازمان های وابسته؛
ب ـ کارکنان ارتش جمهوری اسلامی‌‌ایران و سازمان های وابسته؛
ج ـ کارکنان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی‌‌و سازمان های وابسته و اعضای بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامی‌‌؛
دـ کارکنان وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلّح و سازمان های وابسته؛
هـ کارکنان مشمول قانون نیروی انتظامی‌‌جمهوری اسلامی‌‌ایران؛
وـ کارکنان وظیفه از شروع خدمت تا پایان آن؛
زـ محصلان (موضوع قوانین استخدامی‌‌نیروهای مسلّح) مراکز آموزش نظامی‌‌و انتظامی‌‌در داخل و خارج از کشور و نیز مراکز آموزش وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلّح؛
ح ـ کسانی که به طور موقت در خدمت نیروهای مسلّح جمهوری اسلامی‌‌ایران هستند و طبق قوانین استخدامی‌‌نیروهای مسلّح در مدت مزبور از اعضای نیروهای مسلّح محسوب می‌‌شوند.»