امروزه پدیدهی مواد مخدر به صورت مشکلی بزرگ برای بسیاری از کشورها در آمده و سردمداران این کشورها را به چاره جویی در برخورد با این مشکل پیچیده واداشته و سبب گردیده که در کنار انواع پاسخ های کیفری، مدنی، انضباطی و ... به پدیده های مواد مخدر به جنبه های پیشگیرانه نیز توجه گردد.
قانونگذار ما نیز در این راستا با تصویب ماده (24) قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر، مصوب 1376 و مکلف کردن شورای اسلامی روستا، مأمورین شهرداری، نیروی انتظامی و بسیج به اعلام کشت خشخاش کوکا و شاهدانه به محض اطلاع توجه خود را بر پیشگیری معطوف کرده است. بر این ماده اشکالات متعددی وارد است که مقاله حاضر سعی بر آن دارد تا ضمن بررسی این ایرادات، پیشنهادات لازم را ارائه دهد.
