قانون‌گذار به تبعیت از کتب فقهی و برگرفته از آموزه‌های فقها که در متون فقهی ابتدا به بیان کلیات و سپس به بیان مسائل مربوط به دیه اعضاء اشاره کرده‌اند، در سومین فصل از بخش دوم کتاب چهارم قانون مجازات اسلامی به دیه مقدر اعضاء پرداخته است.
فصل سوم دربردارنده پانزده مبحث است که در هر مبحث دیه هر یک از اعضای بدن انسان از قبیل مو، بینی، لب، زبان و ... در قالب چند ماده قانونی مورد حکم مقنن قرار گرفته است.
در این نوشتار مبحث اول و دوم از فصل سوم که به آن اشاره شد مورد بررسی قرار گرفته است. مبحث اول به دیه مو اختصاص دارد که در یازده ماده قانونی (از ماده 576 تا 586) به تمام موارد مربوط به دیه مو اشاره دارد. مبحث دوم نیز که در این نوشتار مورد بررسی قرار گرفته است به دیه چشم اشاره دارد که پنج ماده قانونی (از ماده 587 تا 591) به این موضوع پرداخته است.
این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و توجه به رویه قضایی به شرح و تحلیل مواد قانونی مورد اشاره پرداخته و احکام و مسائل قضایی هر یک را بیان نموده است.