حمایت از اماکن مقدس و حفظ میراث فرهنگی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار هست. این اماکن نقش بسیار مهمی در جوامع ایفا می‌کنند و حفاظت از آنها در زمان‌های مخاصمات مسلحانه اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. در جنگ‌ها اماکن عبادی و فرهنگی اغلب هدف تیراندازی و نابودی قرار می‌گیرند و این اقدام منجر به آسیب‌های فیزیکی و روحی و روانی جوامع موردنظر می‌شود. حفاظت از این اماکن و جلوگیری از وقوع خسارت ناخواسته نقش حیاتی در حفظ آرامش اجتماعی و احترام به حقوق بشر دارد. بررسی موازین بین‌المللی و ملی مربوط به حفاظت از این اماکن، اعمال قوانین و موافقت‌نامه‌های بین‌المللی و تدابیر پیشگیری برای حفاظت از اماکن مذهبی و فرهنگی و تأثیرات مخاصمات بر این اماکن از یک‌سو و از سویی دیگر حقوق بین‌الملل و ملی مرتبط در حمایت از این اماکن و راهکارهای حمایتی آن در این مقاله موردمطالعه و بررسی قرار خواهد گرفت. در جنگ‌ها و مخاصمات مسلحانه، اماکن فرهنگی مثل موزه‌ها، کتیبه‌های تاریخی، کتابخانه‌ها، آثار هنری و معماری، مکاتب فرهنگی و مذهبی و ... هدف حملات نظامی، تخریب و سرقت قرار می‌گیرند. این اقدامات باعث آسیب‌های جسمی و روحی به جوامع و افراد می‌شود و ایرادات فرهنگی جبران‌ناپذیر و تخریبی مستمر را به همراه دارد. در تخریب اماکن فرهنگی در جنگ‌ها، علاوه بر خسارات مادی به جامعه محلی و جهانی، نهادهای فرهنگی با خسارت‌های فرهنگی، اجتماعی و زیست‌محیطی مواجه شده و تأثیرات اجتماعی بلندمدتی ایجاد می‌کند. در این مقاله بر آن هستیم تا ببینیم دیدگاه اسلام و اسناد بین‌المللی معاصر چگونه می‌تواند از این اماکن حمایت مؤثر داشته باشد؟ در این خصوص نیز کنوانسیون‌های چهارگانه ژنو که در سال 1949 میلادی به تصویب رسیده است به ممنوعیت آسیب به اماکن مقدس و میراث فرهنگی تأکید دارد. ازجمله تأثیرات مخرب این اقدامات می‌توان به از بین رفتن هویت فرهنگی، از بین رفتن تاریخ و میراث فرهنگی، تشویش و تضعیف ارزش‌های مشترک، ایجاد افزایش تنش‌ها و مناقشات فرهنگی و مذهبی اشاره کرد.