شهود و مطلعین چشم‌ها و گوش‌های عدالتند.در کشور ‌ایران نیز با توجه به ‌این‌که از جمله ملت‌هایی می‌باشند که در طول تاریخ به خداوند متعال‌ایمان داشته و همیشه بر ‌این امر معتقد بوده‌اند که جهان را آفریننده‌ای است و روز حسابی، به همین دلیل برای شهادت به عنوان‌یکی از ادله اثبات دعوا، ارزش فوق‌العاده‌ای قائل بوده‌اند (مدنی؛ 1368، ج2، ص 486).
بر طبق قوانین جاری تمامی‌دعاوی با شهادت شهود قابل اثبات است و در‌این خصوص، هیچ نوع محدودیتی وجود ندارد، در حالی که تا سال 1361 و پیش از انجام اصلاحات در قانون مدنی، محدوده گواهی دقیقاً مشخص بود. با توجه به اهمیت فوق‌العاده شهادت در حقوق ‌ایران، ویژگی‌های خاصی  برای آن بیان شده است که هدف ‌این مقاله بررسی ‌این موارد است