دادرسی معمولاً پس از شروع ادامه تا صدور حکم ادامه می‌یابد، اما تکلیف دعوایی که خواهان، با هدف پیروزی در ماهیت، اقامه نموده، ممکن است علی‌رغم میل او، با قرارهایی مانند رد دعوا، عدم استماع دعوا و مانند آن روشن شود. در عین حال، پس از اقامه‌ی دعوا، رخ دادهایی ممکن است موجب توقیف دادرسی شود.
توقیف به معنی «از حرکت بازداشتن» آمده است. توقیف دادرسی را نیز می‌توان از حرکت بازداشتن دادرسی دانست؛ بدین معنا که دادرسی پس از شروع، در پی رخ دادی، از حرکت بازداشته می‌شود، آن چه در حقوق ایران به طورکلی، توقیف دادرسی خوانده می‌شود، در حقوق فرانسه با دو اصطلاح جداگانه توقیف یا تعلیق دادرسی⁽¹⁾ شناخته می‌شود. در قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، اصطلاح تعلیق دادرسی دیده نمی‌شود و اصطلاح توقیف دادرسی یا رسیدگی در تمامی مواردی به کار رفته که اسباب تعلیق و یا توقیف دادرسی به تعبیر حقوق فرانسه محقق است.