مبارزه با جرم در همه جوامع بشری دیده می‌شود، اما هدف از این مبارزه قطعاً ریشه‌کن کردن جرم نیست، بلکه کنترل جرم و کاهش میزان وقوع آن است. شیوه‌ی قانون مجازات اسلامی، اعمال مجازات نسبت به ناقضان نظم عمومی و امنیت مردم است. ماهیت جرم آدم‌ربایی، سلب آزادی از قربانی است. اصل 22 قانون اساسی مقرر می‌دارد: «حیثیت، جان، مال، حقوق، مسکن و اشخاص از تعرض مصون است، مگر در مواردی که قانون تجویز کند.» فلسفه وضع سایر قوانین نیز حفظ امنیت جسمی و روانی اشخاص است. درخصوص مصادیق آدم‌ربایی سؤال‌هایی مطرح است به عنوان نمونه چنانچه زوجه بعد از عقد نکاح حاضر به رفتن به خانه همسر نشود و زوج به منظور اجبار وی به تمکین و تشکیل زندگی مشترک، مبادرت به ربودن او کند، آیا اقدام شوهر آدم‌ربایی محسوب می‌شود؟ این مقاله پس از تببین ماهیت آدم‌ربایی و بررسی سیر قانونی آن، به بررسی سؤال‌هایی از این نوع پرداخته است.