حقوق شهروندی، همان حقوق شناخته شده برای افراد بشر است که در زندگی اجتماعی باید از آن برخوردار باشند. در راستای اهمیت موضوع، قانونگذار ماده واحده قانون احترام به آزادیهای مشروع و حفظ حقوق شهروندی را در تاریخ 16/2/1383 تصویب نمود و به توقعات جامعه در این باب پاسخ داد. اما این قانون بیشتر به حقوق متهم در دادرسی توجه نموده است. در این مقاله به بررسی حقوق شهروندی، مبانی آن و حقوق شهروندی شناخته شده برای متهم در نظام حقوقی ایران، به ویژه قانون احترام به آزادیهای مشروع و حفظ حقوق شهروندی میپردازیم و در صدد پاسخ به این سؤال هستیم که آیا این قانون تمامی جنبههای حقوق متهم را مورد حمایت قرار داده است یا آن که از نواقصی برخوردار میباشد.
