ماده 440 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب1379⁽¹⁾ پذیرفته است که اعاده دادرسی مجدد نسبت به حکم واحد با جهت واحد، پذیرفته نخواهد شد، اما نسبت به همان حکم واحد، به سبب تغییر جهات مندرج در ماده 427 به‌‌رغم سکوت قانون‌گذار و در نظر گرفتن مفهوم مخالف ماده 440 قانون مذکور، اعاده دادرسی مجدد امکان‌پذیر است. این نظر که حکمی که در نتیجه اعاده دادرسی صادر شده را نمی‌توان از همان جهت اعاده خواست؛ زیرا دور و تسلسل همراه خواهد داشت، صحیح است، لیکن ماهیت اعاده دادرسی، جلوگیری از تضییع احتمالی حقوق اصحاب دعواست که به نوعی از استثنائات محسوب می‌شود و در این عالم استثنایی نباید از اعاده دادرسی مجدد که استثنایی در عالم استثنائات به شمار می‌رود، تفسیر موسع کرد. برای مطالعه این امر ابتدا باید اثر حقوقی اعاده دادرسی مورد بررسی قرار گیرد و سپس وجود مفهوم مخالف برای ماده 440 و منظور قانون‌گذار از واژه « حکم» در ماده 440 قانون مورد بررسی قرار ‌گیرد.