در این مقاله با رویکرد مأموریت پلیس در ایران، به بررسی شرایطی می‌پردازیم که وجود آنها در مأموران به کارگیرنده سلاح، ضروری است و عدم وجود آنها موجب وقوع تیراندازی‌های غیرقانونی می‌شود. همچنین به شرایط تیراندازی مورد نظر در قانون به‌کارگیری سلاح اشاره خواهد شد.
شرایط مأمورین به کارگیرنده سلاح

سلامت جسمی و روانی متناسب با م‍أموریت محول‍‍ه

اوّلین نکته‌ای که باید در مورد مأمور به کارگیرنده سلاح درنظر گرفت، وجود سلامت جسمی و روحی است. نبودن این شرط در مأمورین، می‌تواند موجب ایجاد نتایج نامطلوبی گردد. برابر بند 1 ماده 2 قانون به کارگیری سلاح، مأمورین مسلح موضوع این قانون باید دارای سلامت جسمانی و روانی متناسب با مأموریت محوله باشند. در هنگام مأموریت و تحویل سلاح به افراد مسن که دارای مشکلات خاص روحی یا روانی هستند، باید دقت نمود که اسلحه تحویل چنین افرادی نشود. در بسیاری موارد، اختلالات جسمانی موجب عوارض روانی می‌گردد. بیماری‌های فیزیولوژی حاد ممکن است در به کارگیری سلاح ایجاد مشکل نمایند. مانند بیماری‌‌های چشمی که در صورت شدّت، موجب خطای در استفاده از سلاح می‌شود. خستگی مفرط نیز باعث ایجاد اختلال می‌شود و ممکن است موجب بروز سوانح و حوادث پیش‌بینی نشده گردد. (معاونت آموزش ناجا، 1371، ص17) بنابراین یکی از شرایط اساسی برای مسلح شدن مأمور، داشتن سلامت جسمی و روانی است. (مهدی‌پور، 1385، ص124) به عبارت دیگر شرط ایجابی سلامت جسمی و روانی مأمور برای تحویل سلاح به وی باید وجود داشته باشد. هنگام استخدام مأموران نیروهای مسلح به خصوص افراد پلیس، باید با معاینات پزشکی تخصصی و کارآمد از بین داوطلبان، نیروهایی که دارای سطح سلامت جسمی و روانی مطلوبی هستند، پذیرش شوند. در حقیقت نیروی روانی هر فرد، از دقت، اراده، هوش، عاطفه و حافظه تشکیل شده است و هرگاه به یکی از این اجزاء لطمه وارد آید، منجر به پریشانی، آشفتگی روانی و دگرگونی در اعمال و رفتار و کردار می‌گردد. (دانش، 1374، ص107)