امروزه رسیدگی به دعاوی و فرایند حل اختلاف در محاکم مطابق با قواعد و اصولی صورت می‌گیرد که در مجموع آیین دادرسی را تشکیل می‌دهند.
طرفین حق دارند که برای حل و فصل اختلافاتشان به داور مستقل و بی طرف مراجعه کنند. که در واقع صرف اینکه طرفین بر حل و فصل اختلافات فیمابین از طریق یک مکانیزم رسیدگی خصصوی توافق دارند موجب نمی شود که از حمایتهای پذیرفته شده جهانی به عنوان یک حق بنیادین بشر  از آنجا که داوری نوعی قضاوت است مهم است که نتیجه نهایی، محصول فرایندی بی طرفانه باشد و ادعاهای طرفین به درستی استماع شود. از آنجا که حق جرح و عزل داور، رکنی اساسی و لازم در تامین روند صحیح داوری است. و برای اینکه این حق موثر و نافذ باشد، ‌می بایستی کلیه واقعیات و اموری که به نحوی از انحاء در مسئله شایستگی و اهلیت یک داور موثر می باشد به نحو کامل و در موقع خود افشاء و برملا گردد. در این نوشتار به طور مختصر مقررات جرح و عزل داور در حقوق ایران و کنوانسیون های بین المللی بررسی می شود.