درمقالة حاضر به بررسی انواع تیراندازی و شرایط ناظر به آن در قانون به کارگیری سلاح توسط مأمورین نیروهای مسلح در موارد ضروری مصوّب 1373 می‌پردازیم. بدین منظور در دو قسمت ابتدا به تشریح انواع تیراندازی و همچنین شرایط مربوط به تیراندازی با رویکرد مأموریت‌های پلیس در ایران پرداخته می‌شود.

انواع تیراندازی

تیراندازی‌ها به دو دستة کلّی قانونی و غیرقانونی قایل تقسیم است. 
1ـ1.تیراندازی قانونی
مادة یک قانون به کارگیری سلاح توسط نیروهای مسلح در موارد ضروری مصوّب 1373 مقرر داشته است. مأمورین مسلح موضوع این قانون که به منظور استقرار نظم و امنیت و جلوگیری از فرار متهم یا مجرم و یا در مقام ضابط قوة قضاییه به تفتیش،‌ تحقیق و کشف جرایم و اجرای احکام قضایی و یا سایر مأموریت‌های محوله، مجاز به حمل و به کارگیری سلاح می‌باشند، موظفند به هنگام به کارگیری سلاح در موارد ضروری، کلیة ضوابط و مقررات این قانون را رعایت نمایند. با توجه به این ماده می‌توان تیراندازی‌های قانونی را این چنین تعریف نمود: «تیراندازی‌هایی که با رعایت ضوابط و مقررات قانون به کارگیری سلاح توسط مأمورین نیروهای مسلح که دارای شرایط قانونی می‌باشند، در موارد ضروری انجام می‌شود.» این تیراندازی‌ها عبارتند از:
الف) تیراندازی به منظور دفاع مأمورین از خود یا سایر اشخاص
برابر مادة 3 قانون به کارگیری سلاح، مأمورین انتظامی در موارد زیر حق به کارگیری سلاح را دارند:
1ـ برای دفاع از خود در برابر کسی که با سلاح سرد یا گرم به آنها حمله می‌کند.