قسمت اول
موضوع مقاله حاضر بررسی ماهیت حقوقی وصیت تملیکی است. نظریات موجود در این زمینه چیست و کدام یک با حقوق ایران مطابقت دارد؟ درخصوص ماهیت حقوقی وصیت تملیکی در نوشته‌های فقهی و خصوصی دو نظریه عمده دیده می شود: 1) وصیت تملیکی عقد است، 2) وصیت تملیکی ایقاع است.
البته برخی قائل به ماهیت برزخی وصیت تملیکی بین عقد و ایقاع هستند که این نظریه آنچنان مورد توجه واقع نشده است. نظریه ایقاع بودن وصیت تملیکی با مواد قانون مدنی و همچنین برخی نظریات فقهی سازگار می باشد. عده‌ای از فقهایی که طرفدار عقد بودن این عمل حقوقی‌اند تاکیدشان بر لزوم قبول است. در حالی که لزوم قبول در وصیت تملیکی حاکی از عقد بودن آن نیست. شرایط اساسی عقد در وصیت تملیکی موجود نیست. از این رو وصیت تملیکی را عقد می‌دانیم. با پذیرش این نظریه، هیچ تخلفی از قواعد عمومی قراردادها در زمینه شرایط عقود رخ نمیدهد و موادقانون مدنی در مبحث وصیت بخوبی توجیه می گردد.