در فقه اسلامی و به تبع قانون مدنی ایران که مشتق از آن است، فرزندخواندگی مورد قبول واقع نشده است. لیکن، با توجه به نیاز مبرم جامعه به حمایت از اطفال بدون سرپرست، در سال 1353 نهادی تحت عنوان «سرپرستی کودکان بدون سرپرست » ایجاد و با تصویب این قانون تا حدی نقیصه قانون مدنی در مورد فرزند خواندگی رفع گردید. در حقوق فرانسه که بسیاری از قواعد حقوقی کشور ما ازآن اقتباس گردیده، فرزندخواندگی سابقه دیرینه دارد و در مجموعه قوانین فرانسه (Civil Code) به آن اشاره شده است. در مجموع ‌به نظر می رسد که سیستم سرپرستی در ایران بسیار شبیه فرزند خواندگی ساده در حقوق فرانسه است. در این مقاله سعی شده است پس از تبیین مفهوم فرزندخواندگی، با مطالعه تطبیقی به سوالاتی از قبیل علل نسخ فرزندخواندگی در اسلام، نحوه پذیرش کودکان بی سرپرست، فرزندخواندگی در حقوق معاصر ایران، چگونگی پذیرش این نهاد در حقوق فرانسه و سؤالات مرتبط دیگر پاسخ داده شود.