سازمان قضایی نیروهای مسلح – تنها مرجع صلاحیتدار جهت رسیدگی قضایی به جرایم نیروهای مسلح اعم از وظیفه و پایور – ضمن برقراری تعامل متقابل با فرماندهان و مسئولان نظامی و انتظامی سراسر کشور ، سعی در کاهش نرخ جرائم ارتکابی توسط نظامیان و به تبع آن کاهش حجم پرونده های ارجاعی به دادسرای نظامی دارد. بی تردید مهم ترین ابزار و لازمه نیل به چنین هدف والایی ، اتخاذ و اجرای برنامه های پیشگیرانه است که در این راه نقش ارکان نظامی کشور جهت اجرای صحیح چنین تدابیری غیرقابل انکار میباشد. برای آنکه بتوان اصول و مفاد برنامه های پیشگیری را با واقعیات آماری جرایم و تخلفات نظامی هم جهت نمود ، می بایست در گام نخست اطلاعات آماری بسیار دقیق و طبقه بندی شده برحسب انواع جرم و یا هرمعیار جرم شناسانه دیگر در اختیار داشت. اینجاست که می توان با بررسی و تحلیل سیر مراحل وقوع انواع جرایمی که در اماکن نظامی یا مرتبط با وظایف خاص نظامیگری رخ می دهد، به تدوین برنامه ای جامع جهت پیشگیری و کاهش نرخ جرایم مزبور اقدام نمود. چنین روشی از متدهای سعی و خطا بسیار کم هزینه تر و کارآمدتر خواهد بود. هرچند چگونگی اجرای چنین برنامه های پیشگیرانه ای و بررسی تاثیرات آن جهت اصلاحات بعدی در جای خود از اهمیت بسزایی برخوردار است . در مقوله حاضر به راهکارهای موثر در امر پیشگیری از جرم در میان نیروهای مسلح با محوریت  مولفه های جامع پیشگیری در حوزه های مختلف نظامی و انتظامی می پردازیم.