در عقد نکاح دائم، تأمین نیازهای اساسی زوجه طبق شرع و قانون بر عهده همسر وی است. در یک خانواده، مرد مسؤول پرداخت نفقه زوجه و فرزندان مشترک است و بعید است این وظیفه با تحول جامعه به تعاون اجتماعی یا دولت سپرده شود.
موادی از قانون اساسی و سایر قوانین و مقررات، بر پایه حقوق و اخلاق اسلامی بنا نهاده شده و به تدریج با توجه به زمان و مکان، راه تحول و تکامل را پیش گرفته است. برای نمونه اصل 43 قانون اساسی، تأمین نیازهای اساسی و امکانات لازم جهت تشکیل خانواده برای همه را یکی از ضوابط استواری اقتصاد جمهوری اسلامی ایران بر شمرده و در سال 1381 با اصلاح ماده 1107 قانون مدنی، دامنة نفقه زن گسترش یافته، به گونه‌ای که همه نیازهای متعارف و متناسب با وضعیت زن بر عهده شوهر قرار داده شده است. بحث‌های فراوانی در مصادیق نفقه وجود دارد که تحقیق و بررسی آن‌ها، برای کسانی که به نحوی با این موضوع ارتباط دارند؛ مانند کارشناس نفقه، دادرس و وکیل، اجتناب‌ناپذیر است.