مقدمه
با صنعتی شدن جوامع و پیشرفت دانش بشری و به تبع آن به کارگیری وسایل و ماشینآلات مختلف در جهت تسهیل امور و ترفیع سطح رفاه و آسایش ملتها، روز به روز تمایل اجتماعی به وارد کردن وسایل رفاهی به زندگی بیشتر شد. زندگی ماشینی بشر در کنار مزایایی که داشت، بشر را با معضلات ناشی از فناوری و تکنیکهای علمی مواجه ساخت. به طوری که یکی از مهمترین برنامه های مدیران جوامع مبارزه با اینگونه مشکلات مستحدث و پیشگیری از عوارض آن بوده است.
در این میان جرم و مجازات نیز از گزند این تحول در امان نبوده، قانونگذار هرجا احساس کرده مقابله با تخلفات ناشی از استفاده منفی از دستاوردهای دانش بشری ضرورت دارد، اقدام به وضع مقررات ویژه و حتی جرمانگاری نموده است.
